Monday, August 20, 2012

જીવુ છું હજી

 
 
અલગ થયા પછી પણ જીવુ છું હજી,
શરમ તો આવે છે તોય જીવુ છું હજી.

ઍક પળ માટેય ભૂલ્યો નથી તને હું,
તારી યાદો જીવડાવે છે તો જીવુ છું હજી.

ભલે જુદા થયે સદીઓ વીતી ગઈ છે,
કોઈ તો આશા છે કે હું જીવુ છું હજી.

તારા નામથી હજુ ઓળખે છે લોકો મને,
બસ આ જ ખુશીને કારણે જીવુ છું હજી.

રાહ જુઍ છે કોઈ કશેક તારી,
તૂ જ કારણ છે ઍટલે જ જીવુ છું હજી.
 
Pradeep Patadiya
 
 
tari bhul hati ke jirave 6e haji
vaank bijano hato pan tu karmay 6e haji

bhuli javu j sukh je jindagi nu
pan tu tene pamyo nathi haji

sadio ni aashaa j bane adas pa6i
tene mardi ne ubho tha samay 6e haJi

mara naam ne badnaam tu kare 6e hajI
have to mane tu thava de thodi Khushi

raah najo khoti ashaao thaki
uth ane agad vadh haju ketli javaanio padi 6e tara rasta mahi.
 
 
 

જાણે અજાણે

 
 
જાણે અજાણે આ વાદળ દિલ દુખાવી જાય છે
જ્યાં વરસવુ જોઈયે ત્યાં હાથતાળી આપી જાય છે

ત્રાહીમામ મચાવી દે છે ઘણે વગર કારણે કદીક,
તો કદીક વર્ષો સુધી દુકાળનો શ્રાપ આપી જાય છે

કુદરતની વિરૂધ્ધ ચાલતો રહ્યો છે માણસ સદીઓથી,
તેટલે જ તો કુદરત અવારનવાર તમાચ આપી જાય છે
Pradeep Patadiya
 સૂરજ વારંવાર, ધરતીને ધાક બતાવી જાય છે,
તુ હવે વરસ, સરિતા સુકાય જાય છે.


Gaurang Kapadia-Saahil 

આંસુઓથી લખાય

 
એક ગઝલ, આંસુઓથી લખાય.
અને પાંપણ ઉપર રચાય.
સમજે કોણ એને,
વ્યથા અમારી, કોયનાથી ના વંચાય.
દરદ હોય સાગરને, તો મોજાઓ બની વેરાય.
'સાહિલ' નુ, દર્દ તે ક્યાં ઠલવાય?
Gaurang Kapadia-Saahil
 
ek ghazal evi pan je muskurahat thi lakhay
ane hoto par rachaay
samaje bachchaa pan ene
katha tamari badhane samajhaay
khushi hoy Vadad ne to varashaad bani varshaay
saahil nu sukh temaa thalwaay
Sohil Anwarbhai Momin